تبلیغات
دریای جمال - غدیر خم، تجلی مهتاب هدایت از نگاه استاد یعقوب شریف آبادی
 
دریای جمال
درباره وبلاگ


خداوند زیباست و زیبایی را دوست میدارد.

مدیر وبلاگ : کیمیا
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

 

سر زمین مكه ،جلوه گاه نور لم یزلی و مصلای امن رحمانی ،در واپسین ایام حیات پر فروغ رسول ختمی مرتبت (ص) و سرور و سالار بشریت حماسه عظیم حجه الوداع را به نظاره نشست و خدای كعبه شاهد اخرین طوا ف های عاشقانه و زمزمه های محبانه رسول اكرم(ص) بود. در حالی كه هنوز نگرانی انجام آخرین و والاترین مأموریت، در سیمای روحانی حبیب الله (ص) موج می زد و شانه های خستهء حضرتش سنگینی مهمترین امانت الهی و حساسترین ابلاغ رسالت معنوی را متحمل می شد،اشراقات فیض الهی و نفحات قدس رحمانی وزیدن گرفت كه« یاأَیُّهَا الرَّّسوُلُ بَلََِّغْ مَا أُنْزِلَ ِإلَیْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلََََّّغْتَ رِسَالَتَهُ وَ اللهُ یَعْصِمُك مِنَ النَّاس ؛ ای پیامبر آنچه بسوی تو نازل شد به مردم ابلاغ كن و اگر انجام ندهی، رسالت الهی را به انجام نرسانده ای و بدان كه خداوند تو را از مردمان محافظت می كند ».[1]

پس از اتمام مناسك عبادی حج، یگانه سفیر توحید و عالیترین منادی تجرید ، محمد مصطفی(ص) خود را محیّای ابلاغ حیاتی ترین پیام الهی خویش كرد و در راه بازگشت به وادی مقدس غدیرخم قدم نهاد و زیر تابش شدید آفتاب نیمروز حجاز، شجرهء طوبای ولایت را بر بستر خلقت غرس نمود. غدیرخم ، ناظر شكوفایی گل ایمان و طهارت و تجیلیگاه تبلور نور ولایت و سر چشمهء زلال اكمال دین و رسالت گردید:« أَلْیَومَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دینَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْكُمْ نِعْمَتی؛ امروز دین شما را برایتان كامل نموده و نعمت خود را بر شما تمام كردم».[1]

و بدینسان در آخرین سال غروب آفتاب رسالت (ص) مهتاب منیر ولایت به گلبانگ مقدس«مَنْ كُنْتَ مَولاهُ فَهذا عَلیٌّ مَؤلاه» طلوع كرد و به پرتو وجودش دلهای شیفتگان حقّ را از عشق و شعف آكنده ساخت.

رسول اكرم (ص) فرمود :« هنگامی كه خورشید را از دست دادید از ماه پیروی كنید»، آنگاهدر جواب كسی كه سؤال كرد خورشید و ماه چیست؟ فرمود:«خورشید منم وماه، علی است»[1].

در جهان ظاهر آندم كه خورشید عالمتاب غروب می نماید و شب بر ارض خاكی سایه می گسترد، انوار آفتاب بر پیكر ماه جلوه گر شده، آن را روشن و منور می سازد و در آسمان بی منتنهای ظلمت شب، ستارگان و كهكشانهای هستی به رؤیت می رسد. همچنین پس از غروب خورشید پیامبر ، نور آفتاب نبی بر مهتاب سیمگون علی(ع) كه مقرّبترین فرد در مقام پیروی و اطاعت نسبت به رسول اكرم(ص) بود، تابید و انعكاس پرتو آن در مرآت ماه ایمان نمایان گردید.

حضرتش در هنگام رحلت فرمود:« یاعلی! سر مرا در دامن خود گذار كه امر پروردگار عالمیان فرا رسیده است و چون جان من بیرون آید آن را به دست خود بگیر و بر روی خود بكش».[1]

تابش نور سیماب رنگ مهتاب لطیف ولایت، در گسترهء ظلمتكه ناسوت، رهرو طریق لاهوت را از اسارت رنگها و كثرات می رهاند و چشم شهود اهل ایمان را به روئت اسرار خفیّهء أنجم معرفت و رموزات كهكشانهی معنویت روشن می سازد و بحر قلوب اولیاءالله(ع) را به جزر و مد وامی دارد و قلب عرش الرّحمن مقرّبین را به جذب وطرب می كشاند حضرت علی مرتضی(ع)، عروةوثقای رحمانی ، مرآت خفیه تمام نمای انسانی و نور فروزندهء مشكات هدایتی است كه تنها شب زنده داران و سحر خیزان سوخته عشق و اشتیاق و شیفتگان قرب و احتراق، شایسته روئت جمال منور ولایت و لایق شراب طهور ساقی كوثر معرفت هستند و نامحرمان وصالش را خواب غفلت فرا گرفته، منكران مقامش از قافله شبروان دور افتاده اند.

حضرت باقرالعلوم(ع) فرمود:«بعد از پیامبر همه مرتد شدند بجز سه نفر : سلمان و ابوذر و مقداد، راوی پرسید: پس عمار چطور؟ فرمود: عمار قدری اعراض كرد و سپس بازگشت نمود ، البته اگر منظورت كسی باشد كه هرگز شك نكرده و چیزی از ذهنش نگذشته باشد، او جز مقداد نیست . امّا سلمان در قلبش این گذشت كه آیا واقعا امیرالمومنین (ع) دارای اسم اعظم الله است كه اگر بدان تكلّم كند، زمین همه را در خود فرو می برد ، البته همینطور هم بود، پس او تردید كرد و گردنش خشك شد و تنها و رها چون بیابان خالی افتاد ، پس امیرالمومنین(ع) بر او گذر كرد و فرمود: ای ابی عبدالله(سلمان) این خشكی گردن از آن تردید است، پس بیعت كن، او نیز بیعت كرد. وامّا ابوذر ، امیرالمومنین به او امر كرد كه سكوت اختیار كند و او كسی بود كه از سرزنش هیچ كسی واهمه نداشت و نتوانست سكوت كند».[1]

صراط دقیق ولایت، راه بس صعب و دشواری است كه هر كس را یارای استقامت و پیمودن آن نمی باشد و نیل به كوثر غدق رحیمی در فراز قله كوهسار ایمان نیازمند صدق و اخلاص وپایداری نسبت به معارف بیكران رحمانی است، چه اینكه مهتاب ولایت علی(ع) پرده گشای اسرار و عجایب شگرفی است كه بر جان دلبستگان كثرات و وابستگان حضیض ناسوت سنگین می آید و قادر به روئت عظایم بطون قرآن و اسرار كهكشانهای عظیم معنویت و عرفان در مرآت تمام نمای ماه ولایت نمی باشند. اشرف پیغمبران، سراج روشن هدایت رهروان، محمد مصطفی(ص) فرمود:« از شما مردی باشد كه بر تأویل قرآن كارزار كند همچنانكه من بر تنزیل قرآن كارزار می كنم(آنگاه دست مبارك خویش را بر دوش علی (ع) نهاد وفرمود:) آن مرد این كس است»[1].





نوع مطلب : مقالات عمومی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.